Szkolenia pracownikow na stanowiskach robotniczych

Wędlinami wymienia się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory stworzone z samego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego gustu oraz aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu klienci mogą dłużej cieszyć się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Samym spośród najprostszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest doskonała szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w rozmiarze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz może być zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Drugim w pory najbardziej modnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest rozpowszechniona na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w bliskim regionie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w krajach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, ponieważ jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W ten sposób utrwalił żywy do ostatniej chwili stereotyp głoszący, iż salami tworzone jest z oślego mięsa, frankfurterki daje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.