Dyrektywa atex czym jest i gdzie jest stosowana

Dyrektywa Atex została wysunięta przez Unię Europejską w odniesieniu do wszelkich wymagań stawianych materiałom wykorzystywanych na obszarach uznanych za zagrożone wybuchem. Ogólne założenia dyrektywy wystarczają do regulowania większości z wymienionych wymogów, natomiast jeśli zachodzi potrzeba skorzystania z jakichkolwiek innych dodatkowych przepisów, stosuje się powiązane normy albo też wewnętrzne ustalenia krajów wchodzących w skład Unii Europejskiej. Powszechnie w takich przypadkach pilnuje się, by dodatkowe ustalenia nie wykazywały jakichkolwiek sprzeczności z założeniami dyrektywy oraz nie były bardziej surowe od jej przepisów.

Produkty, które mają zostać poddane oznakowaniu celem wykazania zgodności z tą dyrektywą, muszą poprzednio być poddane jeszcze innym procedurom w celu uzyskania wymaganych oznaczeń zgodności CE. Przy niektórych działaniach tego dotyczących powinna uczestniczyć tzw. strona trzecia.

Klasyfikacja ta wykorzystuje szereg symboli w celu dokładnego oznaczenia każdego z produktów. W skład oznaczenia wchodzi min. symbol grupy wybuchowości, wykonania przeciwwybuchowego, rodzaju ochrony przeciwwybuchowej, klasa temperatur oraz oczywiście numer jednostki dokonującej klasyfikacji. Niejednokrotnie bardzo istotne jest również właściwe oznaczenie zagrożenia występującego w strefie, gdzie będzie używany produkt. Zagrożenia mogą być różne, między innymi ze strony palnych pyłów lub też łatwopalnych gazów, które mogą np. unosić się w powietrzu przez cały czas, pojawiać się sporadycznie lub przy zajściu konkretnych warunków. Z uwagi na klasyfikację zagrożenia, odpowiednio dobiera się produkt, który może być bezpiecznie używany w danej strefie.