Biopsja jader novum

Biopsja jąder to pytanie wykonywane w punktu diagnostycznym (upewnieniu się co do spraw niepłodności mężczyzny) lub terapeutycznym (pobraniu plemników do zapłodnienia sztucznego – in vitro). Sposób w sam sobie jest gwarantowany dla pacjenta, a ryzyko powikłań jest względnie niewielkie.
Badanie kształtuje się w czasie, gdy wcześniej dwa razy stwierdzono brak plemników w spermie mężczyzny (tzw. azoospermia). Przed zabiegiem niezbędne jest spełnienie podstawowych badań krwi i pomoc z lekarzem anestezjologiem. Sama biopsja trwa krótko – do pół godziny. Jest więc jednak badanie dość duże, dlatego przenosi się ją w znieczuleniu miejscowym, a niekiedy nawet ogólnym. Po ustąpieniu znieczulenia ból jednak nieco powraca. Czasem pacjentom zalecana istnieje więcej hospitalizacja, zlecana w obiekcie profilaktycznym (kontroli jego wyglądu zdrowia i dawkowania leków przeciwbólowych).
Odznacza się kilka rodzajów biopsji jąder. PESA liczy na poborze nasienia z kanalików najądrza przy pomocy igły. Podczas MESY nadcina się przewód najądrza w sensu poboru płynu, który ma plemniki. TESE to styl pobrania wycinka z wnętrza w celu pobrania z niego plemników. Natomiast TESA polega na nakłuciu przez skórę wnętrza w planie uzyskania z niego rozmazu. Ten z kolei dzielony jest na dwie stronie – jedna poświęcona jest do poszukiwania, i z nowej wykonywa się plemniki.
Jest kilka przeciwwskazań do pisania u ludzie biopsji jąder. W sprawy, kiedy w ejakulacie spotykają się nawet minimalne ilości plemników jej wypełnienie nie jest potrzebne. Nawet bowiem niewielkie ilości męskich komórek rozrodczych dają sposobność na zapłodnienie (dzięki metodzie ICSI). Przeciwwskazanie istnieje również występowanie mężczyzny tzw. wytrysku wstecznego. Wówczas rzuca się plemniki wynikające z moczu. Próbek nie podejmuje się także wtedy, gdyby nie jest okazje zamrożenia plemników, a następnie wykorzystania ich w ICSI.